تعقیبات

آیاتن اشغالگرمی لرزد؟!
— اخیرا سه کشور مسلمان قدرتمند مالی و نظامی در غرب آسیا یعنی عربستان، ترکیه و پاکستان در مکه مکرمه پیمان دفاعی مشترک امضاء کردند که برپایه آن ،حمله به هر یک از کشورهای عضو پیمان، حمله به همه تلقی خواهدشد.
در مورد اهداف این پیمان حدسیات مختلفی در رسانه ها منعکس شد و اشخاصی هم مطالبی بیان کردند و البته نمایندگان این سه کشور نیز تصریح کردند که این پیمان دفاعی است و علیه هیچ کشوری نیست. و در میان این توضیحات و تصریحات از ایران و رژیم اشغالگر هم نام برده شد.
آنچه جالب است این که این سه کشور هر یک از جهاتی صاحب ویژگی هایی هستند که اگر در منطقه شرایط عادی
برقرار بود و تهاجم آمریکای مستکبر و نیابتی غرب یعنی رژیم اشغالگر به ایران رخ نداده بود، و ایران نیز در دفاع، پایگاه های آمریکا در جنوب خلیج فارس را زیر ضرب موشک ها نگرفته بود ،باید به این نتیجه می رسیدیم که این پیمان برای دفاع در برابر رژیمی است که توسعه طلب است و به اکثر سرزمین های این منطقه حمله کرده است!رژیمی که به بهانه رسیدن به سرزمین موعود، قصد بلعیدن همه سرزمین های منطقه را دارد!
اگر به ویژگی های این سه کشور توجه شود، این باور که پیمان دفاعی عقلا و عملا باید برای دفاع در برابر آن اشغالگر باشد، بیشتربه ذهن متبادر می شود.
یک ضلع این پیمان عربستان است که مدعی خادم حرمین شریفین هست، و طبیعتا باید درکنارتلاش در انجام این خدمت ، نسبت به قبله اول مسلمانان نیز بسیار حساس باشد، یک قدرت مالی شگرف است که تصور بر آنست که این قدرت را درجهت آزاد سازی حرم شریف اشغالی صرف می کند.
ضلع دیگر پیمان؛ ترکیه می باشد که وارث امپراتوری عثمانی است که در جهت گسترش اسلام تلاش بسیار کردند و خود را جانشینان پیامبراکرم (ص) می دانستند.طبیعتا آنان نیز نسبت به اشغال قبله اول مسلمین حساس هستند.
ضلع سوم ؛ پاکستان عزیز است که فلسفه وجودی اش اعتقاد به اسلام و اعتلای آن هست. یعنی به خاطر تجمع جمعیت اصلی مسلمانان در این بخش از شبه قاره و بخشی که استعمار انگلیس از ایران جدا کرده بود، به هنگام استقلال هند، آنان از هند جدا شده و کشور پاکان را تشکیل دادند و طبیعتا نمی توانند نسبت به آن اشغالگری بی تفاوت باشند.
این تصویر؛ یک تصور شیرین اما رویایی است.زیرا این سه کشور بیشترین رابطه سیاسی و اقتصادی را با آمریکا دارند.آمریکایی که اکنون به عنوان نماینده تام و تمام غرب در حمایت از نیابتی شان در منطقه عمل می کند و علی القاعده این کشورهای قَدَر مسلمان در وضعیتی نیستند که برای نجات قدس شریف ، رابطه با کدخدا را به خطر بیاندازند.
پس احتمال دیگر؛ همان احتمال بدبینانه هست؛ یعنی این اتحاد،نه بیست ،سی ، چهل…سال قبل نه ، سال قبل ، درست در زمانی که ابر قدرت متجاوز دارد جای پایش را در منطقه از دست می دهد، بنیان نهاده شده است.
البته با توجه به نگاه عامه مردم منطقه به اشغالگر و به استکبارمهاجم ازیک سو، و نیز به مدافع مصالح مردم منطقه،
از سوی دیگر، جای نگرانی نیست. اما کاشکی شرایط طوری بود که با این اتحاد، تن رژیم اشغالگر و حامیانش به لرزه می افتاد.