یک ویروس سمج، و زندگی ما
سید ابوالقاسم موسوی
مدیر مسئول
معیارپرس – طی چندسال گذشته، زندگی انسان بر روی کره خاکی در معرض هجوم یک ویروس عجیب قرار گرفت که هر زمان و در هر مکان غافلگیرانه در تاخت و تاز بود.گر چه شمار قربانیان تهاجم این ویروس با کشتارهایی که بشر خود با خویش کرده است قابل مقایسه نیست ، لیکن وحشت عظیمی در دل آدمها انداخت و همه زوایای زیست بشر را تحت الشعاع ضربات جانکاه خود قرار داد.
البته که انسان توانست شتاب این تهاجم ناگهانی را کم کند و از ضایعات آن بکاهد. گر چه بنظر میرسد واکسنهایی که برای مقابله با هجوم این ویروس آماده و مصرف شد عوارضی نیز داشته است و احتمالا در آینده بشر با عوارض دیگری درگیر خواهد بود، اما مدتی آرامش را برای زندگی بشر ارمغان آورد به طوری که هشدارهای کارشناسان مبنی بر حضور استمراریِ ویروس خطرناک در جامعه بشری، از سوی هیچ کس مسموع واقع نشد!
حال اخطارها درباره حضوراین ویروس سمج جدی شده است در حالی که افراد جوامع در نقاط مختلف، آمادگی و رغبت به باز گشت به شرایط دشوار احتیاطهای بهداشتی را از دست دادهاند.
اکنون در اروپا و آمریکا اعلام خطرها افزایش یافته و در چین نیز عملا شرایط سخت بر زندگی مردم حاکم شده است که اعتراضاتی را نیز به دنبال داشته است.
حوادث اخیر درچین منضبط — که منجربه اعمال خشونت علیه معترضین به قرنطینههای سخت شده بود ، زنگ هشداریست که شیوه های پیشین مقابله باتهاجم ویروس ممکن هست کارآیی خود را از دست داده باشد و حتی موجب اعتراضات دامنه دار شود و لازم هست دولتها و کارشناسان در جستجوی راهحلهای دیگری باشند.
در کشور ما هم رسانه ها به نقل از متخصصان هشدارهایی درباره گسترش بیماری کرونا و سویه های آن را علنی کردهاند. به گفته یک اپیدمیولوژیست؛ “بررسیها نشان میدهند احتمالا اواخر دی و اوایل بهمن افزایش موارد ابتلا به بیماری کرونا در کشور رخ می دهد.
به گفته وی، سویه جدید بیماری کرونا در اروپا و آمریکای شمالی زیر سویه امیکرون است. سرایت پذیری این زیرسویه زیاد است و اکثر بیماران به صورت سرپایی مداوا خواهند شد.”
شرایط موجود اقتضاء میکند کارشناسان مربوطه، بیشتر از قبل فعال باشند و مرجعیت هشدارها را در اختیار بگیرند تا اعتماد افراد جامعه برای حفظ سلامتی خود و اعضای خانواده شان جلب شود. و صد البته، ما مردم هم بایستی چشم و گوش خود را آماده نگه داریم تا هشدارهایی که ازسوی متخصصان اعلام میشود را دریابیم و اجرای دستورات آنان را فراموش ننماییم. باشد که از این مرحله با ضایعات اندکی گذرکنیم.