نیم نگاهی به برگزاری نمایشگاه کتاب تهران

 


نمایشگاه بین المللی کتاب تهران یکی از رخدادهای فرهنگی تاثیر گذار —  حداقل درزمینه توجه موقتی به مقوله کتاب درجامعه است که امسال از ۱۹ تا ۲۹ اردیبهشت سی وپنجمینِ آن برگزار می شود.
نمی شود با مسایل فرهنگی سروکار داشت و نگاهی به برگزاری چنین نمایشگاهی نداشت.
دراین که هر سال برگزاری نمایشگاه کتاب تهران هیجانی تازه در مسیر توجه به مقوله کتاب در جامعه ایجاد می کند ، تردیدی نیست اما تاکنون پژوهش قابل اعتماد یا آمار روشنی دراین که برگزاری نمایشگاه کتاب در توجه مردم به کتاب وکتابخوانی موثربوده است دردسترس نیست.
واقعیت ملموس آن هست که نمایشگاه کتاب در بیشتر مواقع یک فروشگاه بزرگ بوده است که البته در این زمینه هم همه ناشران به طور یکسان از نعمات فروش بهره نبرده اند. لازم است این نکته اشاره شود
که در این مورد بحث موضوعات و محتوای کتب عرضه شده نیست بلکه بحث اقبال خریداران به ناشران خاص و کتاب های ویژه است و خریداران هم تا آنجایی که در سال های گذشته مشاهده می شد، نهادهای دولتی بااعتبارات معین هستند و به همین علت در این میان نه سودی برای ناشران مستقل دارد و نه به شمار کتابخوان ها می افزاید!
یکی از نکاتی که در برگزاری نمایشگاه خود نمایی می کند آن هست که به دلیل تغییر متولیان برگزاری نمایشگاه در سال های گذشته ، همواره سیاست ها در برگزاری نمایشگاه و نحوه اجرای آن دچار تغییر می شده است و همین موضوع در عمل به زیان ناشران شرکت کننده در نمایشگاه و صد البته مردم طالب کتاب می بوده است.
در واقع چون یک ستاد ثابت با سیاست های فرهنگی — اجرایی مشخص مسوول برگزاری نمایشگاهی با اهمیت چون نمایشگاه بین المللی کتاب تهران نبوده است ، ما آنچنانکه از چنین مکان های فرهنگی انتظارداریم ، شاهدارتقای کمی و کیفی در این زمینه نبوده ایم.
شاید نشستن پای درد دل ناشران غیردولتی و یاری خواستن از آنان در پایه ریزی یک شیوه جامع و ثابت دربرگزاری نمایشگاه ، بتواند راهگشا باشد.شاید…