مشکلِ رونق، درون خانه است!

سید ابوالقاسم موسوی

مدیرمسوول


معیارپرس – یکی ازاهداف دولت های دوازدهم وسیزدهم برای بی اثرکردن تحریم ودرکل،رونق اقتصادی،افزایش صادرات به ویژه کالاهای تولیدی وخدمات فنی به کشورهای دوست وهمسایه بوده است.حضورایران درپیمان های منطقه ای یادوجانبه، ومراودات مقامات، تلاش جدی مسوولان راگواه است. امادراین سال های اخیر،کوشش های صورت گرفته،انتظارات رابرآورده نکرده است.

تقریبا باتمام کشورهایی که ایران هدفگذاری کرده است ،روابط اقتصادی گرفتارافت وخیزبوده ونیات مسوولان به دلایل گوناگون ابترمانده است!


برای جستن چگونگی این ناکامی معمولادروهله نخست تصوربراین هست که درکشورهای هدف،گروه هایی هستندکه آگاهانه ویاناگاهانه درمسیرارتقاءروابط اقتصادی سنگ اندازی می کنند.(که محتمل است واقعیت داشته باشد)یااین که بعضی ازقدرت ها — که ایران درِدوستی باآن هارابازکرده واشتراکات زیادی درصحنه های جهانی بایکدیگردارند،دربزنگاه هاضدمنافع ایران عمل می کنندوالبته درنظربسیاری ازمردم کشورمان ،روسیه درشماراین گونه کشورهاودرراس آن هاقراردارد.

برهمین اساس است که رفت وآمدمقامات بلندپایه کشورها(ودراین موردسفررییس جمهوری ایران به روسیه)این تصورراایجادمی کندکه روابط اقتصادی به ویژه برای ایران بهترازگذشته می شود.این تصوربامصاحبه رییس اتاق بازرگانی ایران وروسیه –حداقل درمورداین کشور،که البته قابل تعمیم به سایرمواردهم هست،رنگ باخته است وبیش ازهمیشه مشخص شدکه اشکال اساسی ازخودِماست،به بخشی ازگفته های ایشان توجه کنیم:
“رییس اتاق بازرگانی ایران و روسیه در پاسخ به این سوال که چرا با وجود عضویت در اوراسیا، همچنان صادرات ایران به روسیه پایین‌تر از واردات است، توضیح داد: در این تردیدی وجود ندارد که بازار روسیه، بسیار بزرگ و قابل دسترسی است و ما قطعا مقدمات لازم برای افزایش صادرات به این کشور را داریم اما برای بررسی چرایی پایین ماندن صادرات باید این سوال را بپرسیم که در داخل چه شرایطی برای افزایش صادرات فراهم کرده‌ایم؟ وی ادامه داد: فعال اقتصادی و صادرکننده پیش از هرچیز به ثبات و شفافیت در قوانین و قواعد احتیاج دارد. ما باید لااقل برای یک دوره سه ساله برنامه اقتصادی خود را اعلام و تاکید کنیم که در این مدت بنا نیست سیاست‌ها تغییری را تجربه کند. در چنین شرایطی صادرکنندگان امکان آن را خواهند داشت که برای بازارهای هدف برنامه ریزی کنند. ما اما نه تنها این کار را نکرده‌ایم که حتی با تغییر مداوم قوانین، امکان برنامه ریزی در این حوزه را از بین برده‌ایم.”
بی تردید،درون این سخنان دردنهفته است!این که باوضع مقررات ریزودرشت ،دست وپای صادرکننده بسته شود،نمی توان انتظاربیش ازوضعیت موجودداشت.
رییس اتاق بازرگانی ایران وروسیه درتکمیل نظرخودمی گوید:
“نباید به بهانه تنظیم بازار، جلو صادرات گرفته شود.در بسیاری از کشورها وقتی برای کالایی کمبودی به وجود می‌آید با واردات از کشورهای همسایه، جبران صورت می‌گیرد اما در ایران اولین دستاویز محدود کردن صادرات است. اگر ما قصد داریم در بازار کشوری مانند روسیه حضور قدرتمندی داشته باشیم، باید در حوزه آیین نامه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی به ثبات برسیم تا امکان برنامه ریزی برای حضور در روسیه فراهم شود و سپس می‌توان انتظار داشت که صادرات ما به این کشور نیز افزایش یافته و روس‌ها از کالاهای ایرانی بیشتر استقبال کنند.”
امیدآنکه؛مسوولان اقتصادی کشوربیش ازگذشته به نظرات دست اندرکاران
— که بیش ازهمه باپوست وگوشتشان مشکلات رالمس می کنند،توجه داشته باشندوبااتخاذتصمیم های مناسب ،رونق واقعی درتولیدوصادرات کشوررابرای جامعه ارمغان بیاورند.