احتمال ماندگاری مشکلات ریوی در بیماران کرونایی

محققان چینی اعلام کردند از بین ۷۰ بیمار بهبودیافته، در سی‌تی‌اسکن ۶۶ مورد از آن‌ها آسیب به ریه مشاهده شده است.

یووهی وانگ، (Yuhui Wang) رادیولوژیست در دانشگاه علم و فناوری Huazhong در ووهان چین گفت: این آسیب‌ها به دلیل وجود انبوهی از بافت‌های سفت شده است که باعث انسداد رگ‌های خونی در کیسه‌های ریز هوایی به نام آلوئول‌ها می‌شود. آلوئول‌ها اکسیژن را جذب می‌کنند تا ضایعات بافت اطراف خود را تشکیل دهند.

ضایعات بافتی می‌تواند نشانه مزمن بیماری‌های ریوی باشد، از جمله در بیماری سارس و مرس صدمات مشابهی در بیماران بهبودیافته مشاهده شده بود.

مطالعات طولانی مدت در مورد بیماران سارس نشان داد که حدوداً یک سوم افرادی که دارای علائم شدید بیماری بودند، بعد از بهبودی دچار آسیب دائمی ریه شدند.

همچنین درباره بیماری مرس، یک مطالعه نشان داد که حدود یک سوم از افرادی که از عفونت جدی نجات پیدا کردند تا ۷ ماه بعد، هنوز مشکل ریوی داشتند.

به گفته وانگ و همکارانش مطالعات انجام شده روی بیماری سارس و مرس نشان می‌دهد معمولاً این ویروس‌ها فقط یک ریه را درگیر می‌کند، اما ویروس کرونا دو ریه را فوراً درگیر می‌کند.

از ۹۰ بیمار مبتلا به کرونا که در بیمارستان Huazhong بستری شده بودند، در ۷۵ مورد آن‌ها از تاریخ ۱۶ ژانویه تا ۱۷ فوریه، آسیب در هر دو ریه مشاهده شده بود.

سی‌تی‌اسکنی که از قبل ترخیص از ۷۰ بیمار گرفته شد، نشان داد که ۴۲ مورد این بیماران دارای ضایعات در اطراف آلوئول‌ها هستند که احتمالاً این ضایعات به زخم تبدیل می‌شود.

آسیب به ریه افراد مبتلا به کرونا

وانگ و همکاران گفتند این سی‌تی‌اسکن از یک زن ۳۵ ساله مبتلا به ویروس کروناست که نشان داده است برخی از آسیب‌های ریه حتی پس از بهبودی باقی می‌ماند.

برخی از بافت‌ها تا روز پانزدهم، چند روز قبل از این که بیمار از بیمارستان ترخیص شود، بهبود یافتند، اما برخی از این بافت‌ها ممکن است در ریه ماندگار شوند؛ بنابراین با توجه به گسترش وسیع این بیماری همه‌گیر، مشکلات ریوی ناشی از کووید ۱۹ ممکن است سلامتی هزاران نفر را در سال‌های بعد تهدید کند.

در مقایسه با بیماری کرونا، سارس (SARS) یا سندرم حاد تنفسی (در سال‌های ۲۰۰۳-۲۰۰۴) حدود ۸۰۰۰ نفر را بیمار کرد. مرس (MERS) یا سندرم تنفسی خاورمیانه بیش از ۲۵۰۰ نفر را آلوده کرده بود.

در حالی که تا امروز بیش از ۳.۱ میلیون نفر در سراسر جهان به ویروس کووید ۱۹ مبتلا شده‌اند و حدود ۸۰ درصد از موارد کووید ۱۹ خفیف بوده است، بقیه موارد از مشکلات و نارسایی تنفسی رنج می‌برند.

وانگ و همکاران معتقدند که برخی از آسیب‌های به وجود آمده در ریه با گذشت زمان ناپدید می‌شود، اما  در برخی از بیماران، ناهنجاری‌های ریه به لایه‌هایی از بافت زخم معروف به فیبروز ریوی تبدیل می‌شود.جای زخم ریه‌ها باعث سفت شدن بافت ریه می‌شود و گرفتن اکسیژن کافی را سخت می‌کند.

افراد مبتلا به فیبروز ریوی به طور معمول دچار تنگی نفس می‌شوند و توانایی‌شان برای فعالیت جسمی کمتر می‌شود، برخی از بیماران بیشتر در معرض خطر ابتلا به این نوع جای زخم هستند.

اولین بیمارستان دانشگاه لانژو (Xiaolong Qi) در چین درباره بیماران مبتلا به فیبروز ریوی، گفت: این بیماران شامل سالمندانی هستند که دچار درد شدید کووید ۱۹ می‌شوند.

به گفته این بیمارستان، مطالعات لازم درباره بیماری‌های دیگر مانند سرطان یا دیابت و سایر بیماری‌های ریوی ناشی از استعمال دخانیات در حال انجام است.

یک پاسخ ایمنی بیش فعالی ممکن است دلیل ایجاد جای زخم در ریه‌ها باشد، هجوم ناگهانی مولکول‌هایی به نام سیتوکین‌ها باعث التهاب ریه می‌شود و می‌تواند به بافت ریه آسیب برساند و آلوئول‌ها را پر از چرک کند.

در بدترین حالت، آسیب ناشی از این التهاب به حدی شدید است که در نهایت باعث ایجاد بافت ضخیم زخم می‌شود، چیزی که در سارس و مرس نیز دیده می‌شود.

ونتیلاتور‌ وکرونا

به گفته رادیولوژیست کارونا داس (Karuna Das) از دانشگاه امارات متحده عربی، تنفس با کمک ونتیلاتور‌ها (تهویه‌های مکانیکی وسایلی هستند که برای تنفس بیماران استفاده می‌شوند) می‌تواند باعث آسیب به ریه شود و شاید تشخیص این نوع آسیب از طریق ونتیلاتور‌ها سخت باشد.

داس افزود: در هنگام شیوع مرس، برخی از بیماران بیش از ۱۰۰ روز در ونتیلاتور قرار داشتند، اکسیژن با فشار قوی به آن‌ها تزریق می‌شد و هنگامی که ریه‌ها پر از اکسیژن و باعث تروما می‌شد.

داس و همکارانش در سال ۲۰۱۷ در مجله رادیولوژی و تصویربرداری هندی اعلام کردند که حدود یک سوم بیماران مبتلا به مرس که دچار آسیب ریه شده بودند، بعد از گذشت ۷ ماه به طور کامل بهبود نیافتند.